Welkom

Welkom op deze vernieuwde weblog! Na een lange stilte, heb ik me voorgenomen de draad weer op te pakken en regelmatig een stukje op onze weblog te plaatsen. Sinds de laatste log is mijn leven drastisch veranderd. In drie jaar tijd ben ik twee generaties opgeschoven. Het kan toch raar lopen. Drie jaar geleden was ik nog kleinkind en zat ik vol met vragen over het leven. Nu ben ik geen kleinkind meer en ben ik zelfs mama geworden. Het goede hiervan is dat ik momenteel zeer gewild ben: mijn dochter die uit mijn borst wil drinken, mijn partner die mijn aandacht wil, mijn werkgever die dit ook wil en dan heb je mijn vriendinnen nog....... Ik ben dan ook veelbelovend.......ik beloof heel de dag ieders wensen te vervullen. Maar wat wil ik zelf eigenlijk? Ik wil veel. Heel veel. En ook al zal niet alles lukken het is fijn om af en toe weg te dromen. Daarvoor is onder andere deze weblog. Hier kan ik mijn dromen en gedachten kwijt. De ene keer in de vorm van een dagboek fragment, de andere keer zo maar een observatie of een fictief verhaal. Eens kijken of ik me aan mijn goede voornemens kan houden. Zoals voorheen: geniet en vooral reageer! Een warme groet! Marije

 

Kerstgeluk 2008

Bestond kerstgeluk tot voor mijn dertigste verjaardag nog uit reizen naar verre oorden, ver weg van familie etentjes en andere in mijn leven geslopen verplichtingen, dit jaar is het anders. Na een paar turbulente jaren maak ik de balans op en wat schetst mijn verbazing? Waar Kerstgeluk anno 2008 is voor mij: na een koude, natte wandeling binnen komen in ons, wellicht in waarde dalende, maar oh zo fijne koophuis in Amsterdam Oud West. ‘Who cares’ dat het huis eigenlijk van de bank is, dan blijven we gewoon nog een paar jaartjes langer zitten; Kaarsen aan in de vensterbank; De geurende kerstboom dieprood en goud fonkelend tot aan de nok van de kamer; Even geen vakliteratuur, maar een verhalend boek dat ligt te wachten om vannacht nog te worden uitgelezen; Ernaast dikke kerstspecials van tijdschriften en kranten, met hun elk jaar terugkerende kerstpuzzels en terugblikken op nieuws uit het afgelopen jaar: van Wilders’ Fitna film tot de benoeming van Aboutaleb als burgemeester van Rotterdam. En hoe zou het Sarah Palin en McCain zijn vergaan sinds de verkiezingen? Zullen zij nu ongelukkig hun Kerst doorbrengen?; Een kruidige wijn, waarvan ik extra geniet na negen maanden geheel onthouding, Eigenlijk zou ik ook nu nog niet moeten drinken in verband met borstvoeding, maar geluk is ook af en toe zondigen; Onze ‘new born baby’, na een stuitligging, toch gezond en al kirrend in de wieg, nog onschuldig en onbewust van begrippen als geluk of ongeluk; Aroma’s van wild, specerijen en vers gesneden wintergroenten vanuit de keuken; Opgewonden stemmen veroorzaakt door het naderen van de ontknoping van een eeuwenoud bordspel; De drie tenoren vibrerend op de achtergrond; Later op de avond, op een stil moment, overdenkend wat ik het afgelopen jaar bereikt heb. En, wellicht geheel tegen de adviezen van Beatrijs Smulders in, nieuwe plannen makend voor mijn terugkeer in het maatschappelijk en werkend leven, maar dan wel op een iets lager pitje (sorry, Heleen Mees!). Conclusie: in twee jaar tijd ben ik gesetteld, burgerlijk geworden én domweg gelukkig, met een traditioneel Nederlandse Kerst in Amsterdam.

Sin Chau vrienden 2 (juni 2006)

 

Ja, we zijn er nog en zitten nog steeds in Hanoi! Na onze terugkeer uit Nederland in januari hebben we een aantal maanden nodig gehad om te settelen, alle gedachten en gevoelens te laten bezinken, nog een vierde trouwfeestje te geven voor onze nieuwe vrienden in Hanoi, en hier gewoon te zijn. Dat betekent niet dat we niets gedaan hebben, dus het is hoog tijd om onze indrukken weer eens op papier te zetten.

 

 

Lees verder...

Wedding no. 1 (Sabaideevrienden XII)

 

One down, two to go! Onze eerste bruiloft zit erop. Met een lichte hoofdpijn zitten we nu op de bank na te genieten van een geweldige avond. Samen met al onze Laosiaanse en buitenlandse vrienden hebben we ons eerste wedding gevierd. Alles zat erop en eraan: geparfumeerde uitnodigingen, Marije als Laosiaanse wedding queen, Mich in witte jas en dito sokken, whiskey als aperitief. We zullen even beschrijven hoe zo’n Lao bruiloft verloopt.

 

 

Lees verder...

Sabaidee vrienden (12) ( mei 2005)

 

Het lijkt erop dat de frequentie van onze vriendenbrieven nog verder is afgenomen, namelijk tot eens per half jaar. De verbazing neemt af naar gelang we hier langer wonen. Het duurt dus nu wat langer voordat we voldoende stof hebben om over te schrijven. Dat wil niet zeggen dat we hier uitgekeken zijn, want toen we er even voor gingen zitten hadden we zo weer 3 pagina’s op papier. Hier dus weer een kijkje in de Lao ‘keuken’.

 

 

 

Lees verder...

Sabaidee vrienden (11) ( januari 2005)

 

Shame on us! Vier maanden hebben we niets van ons laten horen. Hoog tijd dus om een nieuwe vriendenbrief te schrijven. Normaal gaat aan het schrijven van een brief een discussie vooraf met als hoofdvraag ‘wat hebben we de afgelopen tijd gedaan en wat is ons hierbij in het bijzonder opgevallen?’ Na 18 maanden wordt deze vraag steeds moeilijker te beantwoorden omdat we merken dat de dingen die we zien en horen minder indruk op ons maken. Omdat we graag met frisse ogen tegen de Laosiaanse wereld aan willen blijven kijken, wilden we graag van andere mensen horen wat ze van Laos vinden. We hebben daarom voor de verandering een paar gastschrijvers uitgenodigd om een bijdrage te leveren aan deze brief, te weten onze ouders. Pieter, Ria, Henk en Jessica zijn in november drie weken op bezoek geweest. Ze hebben twee weken door Laos rondgereisd en hebben daarna Ankor Wat in Cambodja, en Bangkok bezocht. Het was voor alle vier de eerste keer rond te reizen in een ontwikkelingsland en ze zijn daarom, volgens ons, de perfecte personen om de volgende vragen te beantwoorden:

 

 

Aan Henk (vader van Michael en tevens kunstschilder) ‘Wat is je indruk van het belang van culturele achtergronden (verschillende ethniciteiten, het boeddhisme etc) in een land als Laos, waaraan merk je dit en wat kan de Nederlandse samenleving hier van leren?’. Henk heeft er vervolgens een ander stuk van gemaakt: veel interessanter!

 

 

Aan Jessica (moeder van Michael) ‘Als je ons leven in Laos bekijkt is dat zoals je het van te voren had voorgesteld? Wat vind je het meest aantrekkelijkst, wat het minst?’

 

 

Aan Pieter (vader van Marije) ‘Als je het Laosiaanse ontwikkelingsniveau vergelijkt met Nederland vroeger, wat waren de overeenkomsten?’ Deze vraag is gesteld met in het achterhoofd het boek ‘Toen God verdween uit Jorwerd’ van Geert Mak.

 

 

Aan Ria (moeder van Marije) ‘Hoe heb je het armoede aspect van deze samenleving ervaren en kun je dit vergelijken met armoede in Nederland?’ Dit onderwerp, maar dan andersom ‘armoede in Nederland vergeleken met armoede in Laos’ is eens behandeld in Brief 9. Het leek ons interessant om het eens van de andere kant te horen.

 

 

De ouders hadden blijkbaar allemaal voldoende inspiratie want we hebben bij elkaar 12 pagina’s tekst ontvangen.

 

 

Veel plezier met het lezen! Wij gaan weer zelf inspiratie opdoen voor de volgende keer.

 

 

Groeten,

 

Marije en Michael

 

 


Lees verder...